Słoweńskie pieśni ludowe

Oto krąg Słowenii … Podróż przez piosenki przedstawia słoweńskie pieśni ludowe, które zabierają użytkownika w podróż po tym pięknym kraju. Piosenki unoszą się i opadają z miejsca na miejsce, z regionu do regionu, w rytmie żywych wzgórz Gorenjska, szerokich wód Štajerska, falistego krajobrazu Bela krajina i twardych skał Karst. Piosenki zawarte w tej skarbnicy nie tylko ebbu i przepływają w zależności od miejsca, ale także od czasu. Pochodzą ze starych słoweńskich wsi i mówią o miłości do życia odczuwanej przez ludzi, pomimo trudności i pracy, które musieli znosić.

Wszystkie piosenki łączą się jedną wspólną myślą: miłość. Miłość do swojej cennej ojczyzny, miłość do swojego rodzinnego miasta, miłość do ukochanej dziewczyny lub chłopca, tęsknota za wolnością i szczęściem. Ta wieczna wędrówka i tęsknota wyrażają się w każdej słoweńskiej pieśni ludowej w swój szczególny sposób, ale zawsze tymi samymi szczerze wzruszającymi, prostymi słowami.

Wyruszamy ścieżką z pięknym Gdzie są te ścieżki? Ale kiedy i gdzie były te aleje? W miejscu, które nazywamy domem? Pod oknem ukochanej panny? Kiedy byłem młody? Czy nie ma nikogo z nas, kto nie chciałby przyciąć krzewów i skosić trawy, aby znaleźć odpowiednią aleję w labiryncie ścieżek życia?

Piosenka Dziewczyna poszła po wodę mówi nam, że w przeszłości ludzie z tej okolicy mieli znacznie bliższy i łaskawszy związek z naturą niż dzisiaj. Tylko nieliczne gospodarstwa w starych słoweńskich wsiach miały wodę w swoich studniach. Każdego ranka wodę trzeba było przynieść z wiejskiej studni lub górskiego strumienia. Ten obowiązek zazwyczaj spoczywał na córce domu.

Młodzi mężczyźni przechodzili obok okien dziewcząt. Jedna z takich piosenek o zalotach, które można było usłyszeć spod wiejskiego lipowego drzewa to Mój tata ma dwa konie lub zabawna Micika w ogrodzie kwiatowym.

Lecz niestety, zbyt często młodzi mężczyźni musieli opuszczać swoje rodzinne wioski z powodu trudności, aby wyruszyć na poszukiwanie świata. Zaśpiewaj nam, Katica była śpiewana przez młodego mężczyznę w Prekmurje przy jego pożegnaniu. Spacerowałem to również piosenka tęsknoty za ukochaną, która wyruszyła za granicę. W ten sposób wiele dziewcząt pozostało bez kawalera. Piosenki takie jak Dojrzałe zboże i Wszystkie wieńce są białe to dwie z licznych piosenek panieńskich, które należą do skarbów słoweńskiego liryzmu ludowego. Mówią o kobietach, które pozostały bez narzeczonego.

Radość życia pokonała wszelkie udręki, a podczas świąt i uroczystości wieśniacy tańczyli do dźwięków żywych melodii, takich jak dwie melodie z Beli krajiny, Piękna Anka prowadzi krąg taneczny lub Krąg taneczny Adlešici.

Wielki smutek spowodowany był, gdy chłopcy musieli wstąpić do armii, zostawiając za sobą swoje dziewczyny, rodziców i ojczyznę. Pozostawała tylko iskierka nadziei, że kiedykolwiek wrócą zdrowi. Dziś wieczorem, o dziś wieczorem to piosenka pożegnania. Nawet Nawet kwiaty w ogrodzie smuciły się z okazji takich zdarzeń. Pieśń wojskowa Za wiosennym wzgórzem towarzyszyła łzom pożegnania tysięcy słoweńskich mężczyzn, którzy zostali na obcych polach bitewnych na zawsze.

W połowie XIX wieku, wszystkie-słowiański wiatr wiał przez Europę budząc narody słowiańskie, w tym Słoweńców. To wtedy piosenka Nad jeziorem u Triglavu wzbiła się u stóp najwyższego szczytu Słowenii. Po tym nastąpiły dziesięciolecia starań o równość Słoweńców i języka słoweńskiego w obrębie państwa austro-węgierskiego, aż do momentu, gdy została zatopiona w krwi I wojny światowej.

Gdy młody mężczyzna odbył służbę wojskową i wrócił do domu, mógł zacząć myśleć o małżeństwie. Co następuje to dwa epithalamia – Hop, hop Marko – gdzie zalotnik pozostał z pustymi rękami pomimo złotych monet, które przyniósł ze sobą. Tańce w koło dowcipnie opisują, jak córka jest przekazywana do ‚jarzma małżeństwa’. Na weselach goście śpiewali pieśni ceremoniałowe. Istrianie na przykład śpiewali Daj im, daj im, przed przystąpieniem do tańca przy dźwiękach wesołych melodii.

Jednak życie płynie, jak wody Czarnego Potoku w Rezji. Tytuł piosenki i nazwa źródła to Czarny Potok, choć jego wody są zielone. Zielone jak młode liście, zielone jak wiosna. Wiecznie zielone wody płyną, przynosząc nowe życie, przynosząc nową piosenkę …

Tekst jest streszczeniem książki OTO KRĄG SŁOWENII … PODRÓŻ PRZEZ PIOSENKI zaaranżowanej przez Blaża Pucihara, ilustrowanej przez Damijana Štepančiča, z towarzyszącym tekstem autorstwa Dušicy Kunaver i wydanej przez OKA Otoška knjiga. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej lub mieć swój egzemplarz książki, możesz ją zamówić tutaj. Książka jest dołączona do płyty CD.

Dowiedz się więcej – połącz się z nami na Facebooku!