Slovene Volksliederen

HIER GAAN WE ROND SLOVENIË … EEN REIS VAN LIED presenteert Sloveense Volksliederen die de gebruiker op een tour nemen rond dit prachtige land. De liederen stijgen en dalen van plek naar plek, van regio naar regio, op de ritmes van de levendige heuvels van Gorenjska, de brede wateren van Štajerska, het golvende landschap van Bela krajina en de harde rots van de Karst. De liederen in deze schatkamer ebben en vloeien niet alleen volgens plaats, maar ook volgens tijd. Ze zijn voortgekomen uit het oude Sloveense dorp en ze spreken van de liefde voor het leven die de mensen voelen, ondanks de ontberingen en arbeid die ze moesten doorstaan.

Alle liederen zijn verbonden door één gemeenschappelijk begrip: liefde. De liefde voor het kostbare vaderland, de liefde voor de thuisstad, de liefde voor een geliefd meisje of jongen, de verlangen naar vrijheid en geluk. Deze eeuwige zoektocht en verlangen wordt in elk Sloveens volkslied op zijn eigen bijzondere manier uitgedrukt, maar altijd met dezelfde eerlijke, ontroerend simpele woorden.

We gaan op pad met de mooie Waar Zijn Die Paden? Maar wanneer en waar waren die paden? In de plaats die we thuis noemen? Onder het raam van een geliefde maagd? Toen ik jong was? Is er niemand onder ons die niet zou willen snoeien in de struiken en het gras maaien om het juiste pad te vinden in het doolhof van leven?

Het lied Het Meisje Ging Water Halen vertelt ons dat mensen uit deze streek vroeger een veel hechtere en vriendelijkere relatie met de natuur hadden dan vandaag. Slechts enkele boerderijen in de oude Sloveense dorpen hadden water in hun putten. Elke ochtend moest water gehaald worden uit de dorpsput of de bergbeek. Deze taak lag meestal bij de dochter van het huis.

De jonge mannen liepen voorbij de ramen van de meisjes. Eén zo'n huwelijkslied dat onder de dorpslinde te horen was, is Mijn Papa Heeft Twee Paarden of het amusante Micika in de Bloementuin.

Maar helaas moesten de jonge mannen te vaak hun thuisdorpen verlaten vanwege ontberingen om de wereld te verkennen. Zing Voor Ons, Katica werd gezongen door de jonge man in Prekmurje bij zijn afscheid. Ik Wandelde Langs is ook een lied van verlangen naar een geliefde die in het buitenland is. Zo bleven veel meisjes zonder een aanzoeker. Liederen zoals De Graan is Rijp en Alle Kransen zijn Wit zijn er twee van de talrijke meisjesliederen die behoren tot de juwelen van de Sloveense volkslyriek. Ze spreken van de vrouwen die zonder een bruidegom zijn gebleven.

De vreugde van het leven overwon alle zorgen en op feesten dansten de dorpelingen op de klanken van levendige melodieën, zoals de twee melodieën uit Bela krajina, Mooie Anka Leidt de Ronde Dans of De Ronde Dans van Adlešici.

Veel verdriet werd veroorzaakt toen de jongens de militaire dienst in moesten, hun vriendinnetjes, ouders en vaderland achterlatend. Er was slechts een sprankje hoop dat ze ooit levend zouden terugkeren. Vanavond, oh Vanavond is een afscheidslied. Zelfs Zelfs de Bloemen in de Tuin Rouwden in zulke gelegenheden. Het militaire lied Voorbij de Dorpheuvel vergezeld de tranen van afscheid van de duizenden Sloveense mannen die voor altijd op buitenlandse slagvelden zijn achtergelaten.

Midden in de 19e eeuw waaide de all-Slavische wind door Europa en wakkerde de Slavische volken aan, inclusief de Slovenen. Dit is toen het lied Aan het Meer bij Triglav vlieg naar de voet van Slovenië's hoogste berg. Dit werd gevolgd door tientallen jaren van inspanningen voor de gelijkheid van de Slovenen en de Sloveense taal binnen de Oostenrijks-Hongaarse staat, totdat het werd verdrongen door het bloed van de Eerste Wereldoorlog.

Wanneer de jonge man zijn militaire dienst had volbracht en terug thuis was gekomen, kon hij gaan denken aan trouwen. Wat volgt zijn twee epithalamia – Hop, Hop Marko – waar de aanzoeker met lege handen achterbleef, ondanks de gouden munten die hij mee had gebracht. Kloppend Dans beschrijft geestig hoe een dochter wordt overgedragen in het 'juk van het huwelijk'. Ceremoniele liederen zouden tijdens bruiloften door de gasten worden gezongen. De Istriërs zouden bijvoorbeeld zingen Geef Ze, Geef Ze, voordat ze de dansvloer opgingen op de klanken van vrolijke melodieën.

Toch stroomt het leven door, zoals de wateren van de Zwarte Beek in Rezija. De titel van het lied en de naam van de bron is Zwarte Beek, hoewel het water groen is. Groen als jonge bladeren, groen als de lente. De eeuwig groene wateren stromen, en brengen nieuw leven, en brengen een nieuw lied …

De tekst is een samenvatting van HIER GAAN WE ROND SLOVENIË … EEN REIS VAN LIED boek samengesteld door Blaz Pucihar, geïllustreerd door Damijan Stepancic, begeleidende tekst door Dusica Kunaver en uitgegeven door OKA Otroska knjiga. Als je meer wilt weten of een eigen exemplaar van het boek wilt, kun je het hier. Het boek komt met de CD.

Ontdek meer – verbind met ons op Facebook!